HAWARDENGÛBAS | Petrola Kurdan, stratejiya Amerîkiyan û tirsa Tirkan

Bersiva van pirsan zahmet e. Di destê kesî de ji bo çareseriyê reçetek tuneye. Em dizanin ku Rojhilata navîn deverek zêde bê istiqrar e û rewş dikare di nav şev û rojekê de biguhere. Her wisa helwestên aktoran dikare li gorî balansên herêmê zû bên guherîn. Îro hêzek hevpeymaniyê te ye, demek din dikare pişta xwe bide te. Pêvajo şêlo ye, lê cardin mirov dikare hin hizran bike û çend xetên bahn bikêşe.

Em dê vê babetê di çarçoveya peywendiyên Kurdan-Tirkan û Amerîkiyan de şîrove bikin.

Meselên Rojhilata navîn bi hevdu ve girêdayî ne û têkil hev in. Gelek hêzên navdewlî û herêmî teref in û li dû berjewendiyên xwe ne. Amerîkî, Brîtanî û hêzên hevpeyman li dijî dîktatoriya Seddam şerê azadiyê kirin, bi leşkerî û her awayî li herêmê bi cîh bûne. Rûsya, Çîn, Fransa, Almanya, Swêd û gelek dewletên din jî dixwazin di planên Iraqê û Kurdistanê de beşdar û pişkdar bin.

Gelek zanist û pisporên navdewlî qirna bîst û yekan wek „çaxa şerê ji bo serçaviyên enerjiyê“ bi nav dikin! Di nav çavkaniyên enerjiyê de herî grîng petrol û gaza tabiî ye. Rast e, petrol ava zemzemê ya aboriyê ye!

Tirk gelek caran dibêjin ku Dewletên Yekbûyî yê Amerîkayê (DYA) ji bo petrolê li Iraqê ye. Çend roj berê orgeneralekî teqawit yê Tirkçî-Kemalîst Hurşît Tolon li Antakyayê li Universiteya Mustafa Kemal semînarek dide û êrîşê DYA dike, dibêje: „Li gor encamên lêkolînekê diyar bûye ku serçaviyên petrola DYA tenê 12 sal têra wan dike. Lê petrola Iraqê dê sed sal têra wan bike.

Ew ji bo petrolê ketin Iraqê.“ (Rojnameya Ortadogu, 17.05.2006) Wek tê zanîn, ev H. Tolon yek ji wan generalên ji klîka olîgarşîst e û rihê wî ji Kurdan diçe. Ev nezilam di civînên xwe de bi têra xwe dijminahiya gelê Kurd dike. Ev Hurşît di salên 1997-1998 an de li Kolorduya Diyarbekirê cîgirê Orgeneral Yaşar Büyükanit bûye. Sala par di 2005an de ji serfermandariya artêşa yekemîn (li Istanbulê) teqawit bû. Ev nêrîn nêrîna hevbeş ya generalên Tirkçî-Kemalîstan e.

DYA û rojavayîyên din ne îro, ev zêdetirê heştê salan e li Rojhilata navîn in û helbet sedema yekemîn jî petrol e. Generalên Tirk heta nuha ji rojavayiyan ne aciz bûn. Nuha aciz in! Belê, jiber ku Kurd û Amerîkî bûne hevalbendê hev û encamekî vê hevalbendiyê, Kurdistanî bûne xwediyê av û ax û petrola xwe. Tiştê generalan û elîta rêvebiriya Tirkan aciz dike ev e. Ew ditirsin; ditirsin ku Kurd bibin xwedî dewlet, dewletek dewlemend ya xwedî petrolê! Ew ditirsin ku dewlet û petrol, ji Kurdan re azadiyek berferehtir bîne û Kurdistanê ji ya îroyîn mezintir û ferehtir bike! Krîz û taya ku dewleta Tirka pê girtiye ev diyarde ne.

Ji bo pêşeroja Rojhilata navîn û Kurdistanê siyaset û stratejiya Amerîkiyan girîng e, xwedî biryar e. DYA mecbûr e li Iraqê û Kurdistanê bi serkeve. Têkçûna siyaseta DYA li Iraqê tê maneya têkçûna siyaseta wan a şerê dijî fanatîzm û terorîzma oldarî, yanî têkçûna globalîzmê. DYA ji herêmê derkeve, oldariya fanatîk û prîmîtîf dibe îdeolojî, siyaset û rêvebiriya herêma bi 400 milyar varil petrolê. Ev ne mumkin e. Ev serûbiniya medeniyetê ye.

Amerîkî li Rojhilata navîn dimînin û li Kurdistanê jî bi cîh dibin. Kurdistan dibe dewlet û dewleteke xwedî petrolê. Petrola Kurdistanê salewext bi kêmasi 40-60 milyar varil e. Yên li ser xwe biryarê bidin elîta Tirk e. Ew divê riyekê ji xwe re bibînin, xwe ji vê tirsa beramberê Kurdan rizgar bikin.

Riya rast û ya ji berjewendiyê xelkê Tirk tê de heye, ev rê ye. Ez bawer im, petrola Kurdan û stratejiya Amerîkiyan dê aqilê Tirkan bîne serê wan, dînîtî bikin dê ew bixesirin. Projeya hevbeş ya petrola Teqteqê û peyamên wê rojê divê baş bên nirxandin. Kurd destê aşitiyê û hevkariyê dirêj dikin. Destekî Kurdan pembû ye, yê din ji pola!

18 Gulan 2006

Hemû Mafên Vê Nivîsê ya Peyama Kurd e.